Pracodawca nie ma obowiązku tworzenia zakresu obowiązków, może jednak takie zakresy ustalać.

Obowiązkowo trzeba określać rodzaj pracy

Jednym z istotnych elementów umowy o pracę (czyli elementów, które bezwzględnie muszą być w niej określone) jest rodzaj pracy. Może on być określony przez wskazanie konkretnego stanowiska, jakie będzie zajmował pracownik, lub też czynności, które będzie wykonywał.

Przy czym, zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym w jednym z wyroków Sądu Najwyższego, rodzaj pracy może być określony w sposób bardziej lub mniej szczegółowy. Strony stosunku pracy, określając rodzaj pracy w sposób ogólny, pozostawiają pracodawcy – w ramach jego uprawnień kierowniczych – uszczegółowienie zakresu czynności pracownika. Zakres czynności pracownika stanowi konkretyzację umówionego rodzaju pracy, stanowi zbiorcze polecenie pracodawcy i nie wymaga zgody pracownika na jego zmianę. Natomiast, w razie poczynienia przez strony stosunku pracy szczegółowych ustaleń co do rodzaju pracy w treści umowy o pracę, ustalenia te stają się z woli stron istotnymi jej elementami, których zmiana wymaga zgody pracownika, a w razie jej braku – wypowiedzenia zmieniającego. Dotyczy to także określenia miejsca wykonywania pracy (wyrok Sądu Najwyższego z 2 października 2008 r., I PK 73/08, LEX nr 509025).

Decyzja o tworzeniu zakresu obowiązków należy do pracodawcy

Przepisy nie nakładają na pracodawcę obowiązku określania zakresu obowiązków dla poszczególnych pracowników. Jeśli natomiast pracodawca się na to zdecyduje – nie jest narzucona żadna forma (ustna, pisemna), w jakiej powinno to być dokonane.

Należy pamiętać, że jeśli pracodawca określa zakres obowiązków w formie pisemnego załącznika do umowy, musi liczyć się z tym, że każda zmiana tego zakresu będzie wiązała się z koniecznością wręczenia pracownikowi wypowiedzenia zmieniającego lub zawarcia porozumienia zmieniającego.

Podstawa prawna:
art. 29 § 1 pkt 1, § 4, art. 42 Kodeksu pracy.